عباس فرات فرزند محمد كاظم يزدي در سال 1273 در يزد متولد شد. تحصيلات خود را به ترتيب در يزد، اصفهان و تهران در رشته‌ي علوم كلاسيك (قديمه) ادامه داده و سپس دوره‌ي دارالفنون را گذراند فرات پس از پايان تحصيلات عالي خود، در قسمت قضايي و فرهنگي ژاندارمري كل كشور به خدمت مشغول شد و در كادر ارتش به انجام وظيفه پرداخت. او در اغلب مجامع ادبي عضويت داشته و ساليان دراز دبير انجمن ادبي ايران بوده، مجموع آثار منظومش از هشتاد هزار بيت متجاوز است. منتخبي از اشعار او در سال 1327 و نيز چهار جلد ديگر از آثار او در 1370 منتشر شد. كتاب "نخبه النحو" ديگر اثر عباس فرات است. وي ضمناً مولف كتاب مستقلي هم در باب "امثال منظوم و منثور" مي‌باشد. در ضمن مجموعه‌اي از آثار عباس فرات را مي‌شود در نشريات و مطبوعات آن دوران به صورت پراكنده يافت كه از آن جمله مي‌توان به فعاليت ايشان در نشرياتي همچون "اجگر"، "توفيق" اشاره كرد

عباس فرات شاعر تواناي روزگار ما در 26 آبان 1347 شمسي در تهران دار فاني را واداع گفت.